وقتى ستم مكيان از حد گذشت و با ديگر عربها براى جنگ مسلمانان هم سخن شدند خداوند به پيغمبر خود فرمان داد كه با همه مشركان به پيكار برخيزد . وَ قاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَما يُقاتِلُونَكُمْ كَافَّةً « 1 » يعنى با همه مشركان پيكار كنيد چنان كه آنها با همه شما پيكار ميكنند . پس از آن وقتى پيغمبر در مدينه آرام گرفت و يهودان پيمانى را كه با وى بسته بودند نقض كردند و براى جنگ با مسلمانان بصف مشركان پيوستند اين آيه نازل گرديد : وَ إِمَّا تَخافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلى سَواءٍ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْخائِنِينَ « 2 » يعنى و اگر از خيانت گروهى بيم دارى منصفانه به آنها اعلام كن كه خدا خيانتكاران را دوست ندارد . نيروى معنوى مسلمانان خداوند به مسلمانان وعده داده بود كه در اينجهان آنها را بر دشمنان فيروز كند و در جهان ديگر آنها را به نعيم جاودانى برساند چنان كه در قرآن ميگويد : فَلْيُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ وَ مَنْ يُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً « 3 » يعنى آنها كه زندگانى دنيا را در مقابل آخرت ميدهند بايد در راه خدا پيكار كنند و هر كه در راه خدا پيكار كند و كشته شود يا غالب گردد زود باشد كه پاداش بزرگ به دو بدهيم . و در جاى ديگر ميگويد : وَ لا تَهِنُوا فِي ابْتِغاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَما تَأْلَمُونَ

--> ( 1 ) - سوره توبه آيه 36 ( 2 ) - سوره انفال آيه 60 ( 3 ) - سوره نساء آيهء 76